Rzym, 12 grudnia 2025 r. W pi\u0105tkowy wiecz\u00f3r w Atreju odby\u0142 si\u0119 panel „Wyzwania konserwatyst\u00f3w” – mi\u0119dzynarodowa rozmowa, kt\u00f3ra bez wahania okre\u015bli\u0142a g\u0142\u00f3wne linie podzia\u0142u przebiegaj\u0105ce dzi\u015b przez Europ\u0119: suwerenno\u015b\u0107 kontra standaryzacja, korzenie kontra amnezja, demokracja ludowa kontra technokracja, realizm geopolityczny kontra utopia ideologiczna. Moderatorem dyskusji by\u0142 Antonio Giordano, sekretarz generalny partii ECR i pose\u0142 do parlamentu z ramienia Fratelli d’Italia, kt\u00f3ry zauwa\u017cy\u0142, \u017ce w tym roku Atreju go\u015bci 20 delegacji z ca\u0142ego \u015bwiata. <\/p>\n
Przem\u00f3wienie inauguracyjne wyg\u0142osi\u0142a Elisabetta Gardini (FDI), przewodnicz\u0105ca w\u0142oskiej delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy, kt\u00f3ra podkre\u015bli\u0142a polityczne i kulturalne dzia\u0142ania zwi\u0105zane z konserwatywn\u0105 rodzin\u0105, wspominaj\u0105c – w\u015br\u00f3d najwa\u017cniejszych wydarze\u0144 tej edycji – dni studyjne i wr\u0119czenie nagrody po\u015bwi\u0119conej Margaret Thatcher.<\/p>\n
Nicola Procaccini (FDI\/ECR) r\u00f3wnie\u017c przekaza\u0142 pozdrowienia, w syntezie, kt\u00f3ra brzmia\u0142a jak idealna uwertura do ca\u0142ego panelu: konserwaty\u015bci, jak podkre\u015bli\u0142, czuj\u0105 „bardziej ni\u017c ktokolwiek inny” znaczenie to\u017csamo\u015bci narodowej; i odr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 od tych w Brukseli, kt\u00f3rzy kultywuj\u0105 iluzj\u0119, \u017ce wszystko mo\u017cna „zresetowa\u0107” i \u017ce odpowied\u017a le\u017cy w ogromnym superpa\u0144stwie.<\/p>\n
Kto by\u0142 przy stole: ECR spogl\u0105da poza granice<\/strong><\/p>\n Sk\u0142ad panelu da\u0142 jasny obraz trajektorii, kt\u00f3r\u0105 pod\u0105\u017caj\u0105 europejscy konserwaty\u015bci: konsolidacja ich obecno\u015bci w instytucjach, a jednocze\u015bnie budowanie mi\u0119dzynarodowego pola politycznego zdolnego do m\u00f3wienia j\u0119zykiem suwerenno\u015bci i odpowiedzialno\u015bci.<\/p>\n W\u015br\u00f3d g\u0142\u00f3wnych prelegent\u00f3w znale\u017ali si\u0119: Adam Bielan, sekretarz mi\u0119dzynarodowy PiS (Polska) i szef polskiej delegacji w grupie ECR; Sigmundur Gunnlaugsson, lider islandzkiej Partii Centrum; Marion Mar\u00e9chal, wiceprzewodnicz\u0105ca partii ECR, lider IDL i szef francuskiej delegacji w grupie ECR; George Simion, wiceprzewodnicz\u0105cy ECR i lider AUR (Rumunia); Kristoffer Storm, urz\u0119dnik ds. UE w du\u0144skiej partii (DD) i szef du\u0144skiej delegacji w ECR; oraz Miguel Mellado, cz\u0142onek chilijskiej Partii Republika\u0144skiej, po\u0142\u0105czony za po\u015brednictwem powitania wideo przed zbli\u017caj\u0105cymi si\u0119 wyborami w jego kraju.<\/p>\n Carlo Fidanza (FdI\/ECR), pose\u0142 do Parlamentu Europejskiego i szef delegacji Fratelli d’Italia w Parlamencie Europejskim, r\u00f3wnie\u017c wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w dyskusji, \u0142\u0105cz\u0105c w\u0142oskie do\u015bwiadczenia z szerszym projektem europejskiej prawicy, kt\u00f3ra odmawia podporz\u0105dkowania.<\/p>\n Pytania Giordano: „Czym by\u0142aby Europa bez konserwatyst\u00f3w?”.<\/strong><\/p>\n Giordano zada\u0142 panelowi seri\u0119 kluczowych pyta\u0144 – niemal wyzwanie rzucone publiczno\u015bci i, po\u015brednio, kontynentalnemu mainstreamowi: „Czym by\u0142by \u015bwiat bez konserwatyst\u00f3w? Czym by\u0142aby Europa bez konserwatyst\u00f3w? Czym by\u0142by tw\u00f3j kraj bez konserwatyst\u00f3w?”.<\/p>\n Polityczne znaczenie tych pyta\u0144 jest jasne: konserwaty\u015bci nie uwa\u017caj\u0105 si\u0119 obecnie za „\u015bwiadectwo” ani za marginaln\u0105 „korekt\u0119” systemu. Domagaj\u0105 si\u0119 raczej roli konstytutywnej: bez konserwatyzmu – w ich rozumieniu – nie ma porz\u0105dku, nie ma ci\u0105g\u0142o\u015bci, nie ma konkretnej wolno\u015bci, poniewa\u017c brakuje kulturowego i instytucjonalnego gruntu, na kt\u00f3rym mog\u0105 sta\u0107 wolno\u015bci. <\/p>\n Mar\u00e9chal: przeciwko kulturowej i ekonomicznej „kolonizacji”<\/strong><\/p>\n Najostrzejsze s\u0142owa przeciwko obecnej strukturze UE pad\u0142y z ust Marion Mar\u00e9chal, kt\u00f3ra przypu\u015bci\u0142a frontalny atak na „Europ\u0119 zbudowan\u0105 przez lewic\u0119”, opisan\u0105 jako projekt, kt\u00f3ry wyrzek\u0142 si\u0119 swoich historycznych korzeni i przekszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w „kulturow\u0105 i gospodarcz\u0105 koloni\u0119”.<\/p>\n Nie chodzi\u0142o jednak wy\u0142\u0105cznie o polemik\u0119: Mar\u00e9chal umie\u015bci\u0142a walk\u0119 z konserwatystami na arenie instytucjonalnej, twierdz\u0105c, \u017ce po raz pierwszy w Parlamencie Europejskim „wi\u0119kszo\u015b\u0107 Giorgia” przybra\u0142aby kszta\u0142t alternatywy dla „wi\u0119kszo\u015bci Ursuli”. Na tym kontra\u015bcie zbudowa\u0142a swoje g\u0142\u00f3wne przes\u0142anie: zmie\u0144 kurs i rzu\u0107 wyzwanie wizji Europy, kt\u00f3ra – jak argumentowa\u0142a – ma na celu przekszta\u0142cenie antropologii, prawa i rynku w imi\u0119 nieograniczonego progresywizmu. <\/p>\n Jej ostatni wers, nawi\u0105zuj\u0105cy do Camusa i zadania zapobie\u017cenia „rozpadowi \u015bwiata”, sta\u0142 si\u0119 symbolem postawy, kt\u00f3r\u0105 Atreju wielokrotnie prezentowa\u0142: nie niszczy\u0107 Europy, ale ocali\u0107 j\u0105 przed wydr\u0105\u017ceniem.<\/p>\n Simion: „Przysz\u0142o\u015b\u0107 nale\u017cy do patriot\u00f3w”<\/strong><\/p>\n George Simion uderzy\u0142 w bardziej mobilizuj\u0105cy ton: „Przysz\u0142o\u015b\u0107 nale\u017cy do nas, przysz\u0142o\u015b\u0107 nale\u017cy do patriot\u00f3w”. Powi\u0105za\u0142 europejsk\u0105 trajektori\u0119 z rumu\u0144sk\u0105 diaspor\u0105 we W\u0142oszech, przywo\u0142uj\u0105c piosenk\u0119 nauczon\u0105 w\u0142a\u015bnie od m\u0142odych Rumun\u00f3w mieszkaj\u0105cych w naszym kraju: „Jutro nale\u017cy do nas”. W swoich uwagach Fratelli d’Italia zosta\u0142o uznane za „autentyczny model polityczny”: odniesienie, kt\u00f3re poza kurtuazj\u0105 sygnalizuje dynamik\u0119, kt\u00f3ra jest obecnie mocno ugruntowana w konserwatywnym polu Europy. W\u0142ochy Meloniego s\u0105 postrzegane – przez wi\u0119cej ni\u017c jedn\u0105 delegacj\u0119 – jako laboratorium rz\u0105du opartego na to\u017csamo\u015bci, ale instytucjonalnego, zdolnego do \u0142\u0105czenia stanowczo\u015bci politycznej z praktycznym zarz\u0105dzaniem. <\/p>\n Fidanza: Europa i Unia Europejska to nie to samo<\/strong><\/p>\n Interwencja Carlo Fidanzy skupi\u0142a si\u0119 na rozr\u00f3\u017cnieniu, kt\u00f3re ma pozosta\u0107 w centrum konserwatywnej argumentacji: „Kiedy m\u00f3wimy o Europie, nie m\u00f3wimy o Unii Europejskiej”. Dla Fidanzy r\u00f3\u017cnica jest „zasadnicza”: Europa to historia i cywilizacja; UE to struktura polityczna, kt\u00f3ra wymaga „g\u0142\u0119bokiej i radykalnej zmiany”. <\/p>\n Tutaj kszta\u0142tuje si\u0119 og\u00f3lna wizja wy\u0142aniaj\u0105ca si\u0119 z panelu. Krytyka nie jest wymierzona w sam\u0105 ide\u0119 wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzy pa\u0144stwami europejskimi, ale w architektur\u0119, kt\u00f3ra ma tendencj\u0119 do zast\u0119powania ludzi i narod\u00f3w scentralizowanym zarz\u0105dzaniem, cz\u0119sto niezdolnym do demokratycznego rozliczania si\u0119 ze swoich wybor\u00f3w. Fidanza uj\u0105\u0142 to jasno: misj\u0105 konserwatyst\u00f3w nie jest „ujednolicanie” narod\u00f3w; nie ma jednego modelu „od Islandii po Sycyli\u0119”. Zadanie jest odwrotne: ceni\u0107 to\u017csamo\u015b\u0107, specyfik\u0119 terytorialn\u0105 i „dum\u0119 narod\u00f3w”, broni\u0105c r\u00f3\u017cnic przed sp\u0142aszczeniem i globaln\u0105 homogenizacj\u0105. <\/p>\n W tych ramach pojawia si\u0119 jego spojrzenie na w\u0142osk\u0105 polityk\u0119 ostatnich lat: Fidanza argumentowa\u0142, \u017ce Atreju potwierdzi\u0142 rol\u0119 konserwatyzmu w kraju, kt\u00f3ry by\u0142 rz\u0105dzony „przez trzy lata”, przedstawiaj\u0105c w\u0142osk\u0105 stabilno\u015b\u0107 jako wynik oddania s\u0142owa ludziom po sezonie „technokrat\u00f3w” bez mandatu spo\u0142ecznego.<\/p>\n Bielan: wiara, rodzina, suwerenno\u015b\u0107, odwaga<\/strong><\/p>\n Z polskiej strony Adam Bielan k\u0142ad\u0142 nacisk na wymiar oparty na warto\u015bciach: „Europa bez konserwatyst\u00f3w by\u0142aby Europ\u0105 bez warto\u015bci”, a zatem – argumentowa\u0142 – niezdoln\u0105 do obrony rodziny. W jego uj\u0119ciu podstawowe warto\u015bci konserwatywnego Zachodu mo\u017cna podsumowa\u0107 w czterech s\u0142owach: wiara, rodzina, suwerenno\u015b\u0107, odwaga. A o\u015b W\u0142ochy-Polska jest przedstawiana jako dow\u00f3d na to, \u017ce konserwaty\u015bci nie reprezentuj\u0105 „przesz\u0142o\u015bci”, ale „fundament przysz\u0142o\u015bci”. To wa\u017cny fragment, poniewa\u017c wskazuje na pr\u00f3b\u0119 odbudowania wsp\u00f3lnego leksykonu w r\u00f3\u017cnych kulturach politycznych: \u015br\u00f3dziemnomorskiej i \u015brodkowo-wschodniej, katolickiej i protestanckiej, unijnej i pozaunijnej. Celem jest utrzymanie to\u017csamo\u015bci i nowoczesno\u015bci razem, bez przekazywania innowacji wy\u0142\u0105cznie post\u0119powej narracji. <\/p>\n Gunnlaugsson: korzenie warunkiem post\u0119pu<\/strong><\/p>\n Islandczyk Sigmundur Gunnlaugsson opracowa\u0142 uzupe\u0142niaj\u0105cy argument: bez konserwatyst\u00f3w nie by\u0142oby „cywilizacji”, a bez konserwatyst\u00f3w nie by\u0142oby nawet „post\u0119pu”. Jest to celowo sprzeczna z intuicj\u0105 teza w por\u00f3wnaniu z powszechnym stereotypem, kt\u00f3ry kojarzy konserwatyzm z bezruchu. Tutaj konserwatyzm definiowany jest jako warunek trwa\u0142ej zmiany: budowania „nowego \u015bwiata”, owszem – ale innego od obecnego, bo solidniejszego – i aby to zrobi\u0107, „zachowanie korzeni” staje si\u0119 fundamentalne. <\/p>\n Storm: prawo, kt\u00f3re nie akceptuje ju\u017c etykietek<\/strong><\/p>\n Du\u0144czyk Kristoffer Storm podni\u00f3s\u0142 natomiast kwesti\u0119 legitymacji politycznej: „Musz\u0105 przesta\u0107 nazywa\u0107 nas skrajn\u0105 prawic\u0105; jeste\u015bmy prawic\u0105 i jeste\u015bmy europejskimi konserwatystami”. Jego uwagi wprowadzi\u0142y element, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 kluczowy w ostatnich miesi\u0105cach: relacje z EPL i konserwatystami „w centrum”, kt\u00f3rych wzywa si\u0119 do uznania, \u017ce wsp\u00f3\u0142praca z obszarem konserwatywnym nie jest tabu, ale konieczno\u015bci\u0105, aby zapobiec dryfowi ideologicznemu i parali\u017cowi decyzyjnemu. <\/p>\n Mellado i most do Ameryki \u0141aci\u0144skiej<\/strong><\/p>\n Powitanie wideo Miguela Mellado z Chile s\u0142u\u017cy\u0142o strategicznemu celowi: przypomnieniu wszystkim, \u017ce konserwatywne wyzwanie jest nie tylko europejskie, a horyzont polityczny jest teraz globalny. Odniesienie do zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 wybor\u00f3w w Chile doda\u0142o wa\u017cny szczeg\u00f3\u0142: internacjonalizacja konserwatyzmu nie jest sta\u0142\u0105 konferencj\u0105, ale sieci\u0105 staraj\u0105c\u0105 si\u0119 wp\u0142ywa\u0107 na nominacje wyborcze i cykle rz\u0105dzenia. <\/p>\n Jaka idea Europy wy\u0142ania si\u0119 z panelu?<\/strong><\/p>\n \u0141\u0105cznie interwencje te daj\u0105 sp\u00f3jny – i politycznie ambitny – obraz tego, co konserwaty\u015bci rozumiej\u0105 przez Europ\u0119.<\/p>\n Europa jako cywilizacja, a nie biurokracja.<\/strong><\/p>\n Rozr\u00f3\u017cnienie Fidanzy „Europa\/Unia Europejska” jest osi\u0105: Europa jest dziedzictwem historycznym i kulturowym; UE jest konstrukcj\u0105 polityczn\u0105, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna ulepszy\u0107, a pod wieloma wzgl\u0119dami nale\u017cy radykalnie zreformowa\u0107.<\/p>\n Suwerenno\u015b\u0107 narodowa jako podstawa demokracji.<\/strong><\/p>\n Procaccini i Fidanza s\u0105 zbie\u017cni: to\u017csamo\u015b\u0107 narodowa to nie nostalgia – to poziom, na kt\u00f3rym ludzie mog\u0105 naprawd\u0119 sprawowa\u0107 suwerenno\u015b\u0107 i poci\u0105ga\u0107 decydent\u00f3w do odpowiedzialno\u015bci. Z kolei superpa\u0144stwo ma tendencj\u0119 do rozmycia odpowiedzialno\u015bci i reprezentacji. <\/p>\n Warto\u015bci niepodlegaj\u0105ce negocjacjom i krytyka antropologicznego progresywizmu.<\/strong><\/p>\n Mar\u00e9chal i Bielan, w r\u00f3\u017cnych rejestrach, podkre\u015blaj\u0105 jeden punkt: Europa nie przetrwa, je\u015bli zerwie wi\u0119\u017a ze swoimi korzeniami i zamieni wszystko – nawet podstawy antropologiczne – w materia\u0142 dost\u0119pny dla ideologicznej in\u017cynierii spo\u0142ecznej.<\/p>\n Rz\u0105dz\u0105ce prawo, a nie polemiczna obudowa.<\/strong><\/p>\n Simion wskazuje na FDI jako model; Fidanza twierdzi, \u017ce stabilno\u015b\u0107 i mi\u0119dzynarodowa centralno\u015b\u0107; Storm wzywa do zaprzestania etykietowania. Jest to ta sama trajektoria: normalizacja konserwatyzmu jako si\u0142y rz\u0105du, a nie wyj\u0105tku. <\/p>\n Budowanie alternatywnych wi\u0119kszo\u015bci w Europie.<\/strong><\/p>\n Idea „wi\u0119kszo\u015bci Giorgia” przeciwstawionej „wi\u0119kszo\u015bci Ursula” sygnalizuje ostateczny cel: przesuni\u0119cie r\u00f3wnowagi w Parlamencie Europejskim, kszta\u0142towanie dossier i zmian\u0119 politycznego kierunku Unii od wewn\u0105trz.<\/p>\n Atreju jako platforma polityczna<\/strong><\/p>\n Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, panel „Wyzwania konserwatyst\u00f3w” s\u0142u\u017cy\u0142 przekszta\u0142ceniu tematu to\u017csamo\u015bci w projekt. To nie nostalgia za zamkni\u0119tymi granicami, ale wezwanie, by Europa powr\u00f3ci\u0142a do bycia kontynentem wolnych narod\u00f3w, zdolnych do wsp\u00f3\u0142pracy bez wymazywania samych siebie; Europ\u0105, kt\u00f3ra bez wstydu broni swojej cywilizacji; Europ\u0105, kt\u00f3ra podejmuje wyzwanie przysz\u0142o\u015bci, nie oddaj\u0105c jej w r\u0119ce post\u0119powej monokultury. <\/p>\n Je\u015bli Atreju, jak to cz\u0119sto bywa, jest r\u00f3wnie\u017c laboratorium j\u0119zyk\u00f3w i sojuszy, mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce konserwatywna konstelacja pr\u00f3buje dokona\u0107 kolejnego skoku: od protestu przeciwko brukselskiemu „autopilotowi” do budowania alternatywnego kursu. Z precyzyjn\u0105 ide\u0105: nie mo\u017ce by\u0107 silnej Europy, je\u015bli aby sta\u0107 si\u0119 „jedno\u015bci\u0105”, musi najpierw zapomnie\u0107, kim jest. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Rzym, 12 grudnia 2025 r. W pi\u0105tkowy wiecz\u00f3r w Atreju odby\u0142 si\u0119 panel „Wyzwania konserwatyst\u00f3w” – mi\u0119dzynarodowa rozmowa, kt\u00f3ra bez wahania okre\u015bli\u0142a g\u0142\u00f3wne linie podzia\u0142u przebiegaj\u0105ce dzi\u015b przez Europ\u0119: suwerenno\u015b\u0107 kontra standaryzacja, korzenie kontra amnezja, demokracja ludowa kontra technokracja, realizm geopolityczny kontra utopia ideologiczna. Moderatorem dyskusji by\u0142 Antonio Giordano, sekretarz generalny partii ECR i pose\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":69,"featured_media":47980,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1467],"tags":[],"editorial-positions":[],"regions":[],"types":[],"class_list":["post-47993","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-budowanie-konserwatywnej-europy"],"yoast_head":"\n