ECR w Teksasie: Misja prezesa Morawieckiego

Teksas jest nie tylko kluczowym stanem USA: jest drugą co do wielkości gospodarką stanową w Stanach Zjednoczonych, a w 2024 r. jego PKB osiągnął około 2,77 bln USD, czyli skalę porównywalną z dużym krajem europejskim. W tym kontekście Mateusz Morawiecki – przewodniczącyPartii Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (EKR) i były premier Polski – przeprowadził w Teksasie misję, która stanowiła sekwencję ukierunkowanych spotkań mających na celu zacieśnienie więzi transatlantyckich i zbadanie praktycznej współpracy na trzech strategicznych frontach: bezpieczeństwa energetycznego, innowacji oraz szkolnictwa wyższego/badań.

Polityczne założenie tej podróży było proste: w fazie zdefiniowanej przez systemową konkurencję i niestabilność geopolityczną, odporność gospodarcza zależy od dostępności energii, solidnych łańcuchów dostaw, technologii i kapitału ludzkiego. Wizyta w Teksasie została odpowiednio zaplanowana – nie jako ceremonialny przystanek, ale jako seria spotkań mających na celu wyłonienie konkretnych tematów, rozmówców operacyjnych i kanałów dalszych działań.

Houston jako pierwsze centrum: energia, przemysł i rozmowy polityczne

Pierwszym przystankiem Morawieckiego było Houston, gdzie agenda łączyła dialog instytucjonalny i kontakty z ekosystemami biznesowymi i politycznymi – zgodnie z rolą Houston jako jednej z kluczowych platform energetycznych i przemysłowych na świecie.

Ścieżka energetyczna misji została zbudowana wokół zestawu priorytetów, które mają bezpośrednie znaczenie dla Europy: dywersyfikacja, bezpieczeństwo dostaw oraz wpływ polityki energetycznej na konkurencyjność przemysłu. Podstawowa logika jest dobrze znana europejskim gospodarkom: jeśli energia jest zawodna lub strukturalnie droga, presja na dezindustrializację nasila się, łańcuchy dostaw stają się kruche, a strategiczna autonomia pozostaje teoretyczna.

Baker Institute (Rice University): „pogawędka przy kominku” z ambasadorem Davidem M. Satterfieldem

Jeden z najważniejszych momentów misji miał miejsce w Baker Institute for Public Policy na Uniwersytecie Rice, gdzie Morawiecki wziął udział w czacie przy kominku z ambasadorem Davidem M. Satterfieldem. Satterfield jest dyrektorem Baker Institute i Janice and Robert McNair Chair in Public Policy, z długą karierą dyplomatyczną, która obejmuje wysokie stanowiska w rządzie USA i ambasadorskie.

Dyskusja połączyła „twarde” dossier energetyki i ekonomii ze „strategicznym” dossier stosunków transatlantyckich: w jaki sposób Europa i Stany Zjednoczone mogą wspólnie stawić czoła globalnym wyzwaniom w zakresie bezpieczeństwa, budować odporność gospodarczą i wspierać cel, jakim jest sprawiedliwy i trwały pokój na Ukrainie. W strukturze podróży przystanek ten funkcjonował jako rama polityczna: energia i innowacje nie są odizolowanymi sektorami, ale elementami szerszej architektury zachodniej stabilności.

PolChamTX: Morawiecki wystąpi na dorocznym bankiecie polsko-amerykańskiej społeczności biznesowej

Kolejną bardzo widoczną wizytą w Houston był udział Morawieckiego jako głównego mówcy w dorocznym bankiecie PolChamTX (Polsko-Amerykańskiej Izby Handlowej w Teksasie), który odbył się 4 grudnia 2025 r. w Junior League of Houston. Z politycznego punktu widzenia ten przystanek ma znaczenie z dwóch powodów. Po pierwsze, łączy dyplomację i gospodarkę poprzez sieci, które faktycznie realizują projekty handlowe, inwestycyjne i kooperacyjne. Po drugie, podkreśla rolę Europy Środkowej w kształtowaniu przyszłości Europy i wzmacnianiu rozmowy transatlantyckiej poprzez różnorodne perspektywy – co jest wyraźnie związane z przesłaniem podróży.

Texas A&M University: edukacja, przywództwo, odpowiedzialność obywatelska

Trasa Morawieckiego z Houston obejmowała również spotkanie na Texas A&M University, opisane jako platforma dialogu na temat edukacji, przywództwa i odpowiedzialności obywatelskiej, z naciskiem na przygotowanie nowego pokolenia zdolnego do radzenia sobie ze złożonością.

Zasadniczy punkt jest strategiczny: w erze, w której konkurencyjność w coraz większym stopniu zależy od badań stosowanych, potencjału siły roboczej i zdolności innowacyjnych, uniwersytety i ekosystemy badawcze funkcjonują jako infrastruktura krajowa. Zgodnie z logiką misji, był to filar „kapitału ludzkiego” – łączący współpracę transatlantycką nie tylko z energią i inwestycjami, ale także z umiejętnościami, szkoleniami i kulturą przywództwa.

Austin: ekosystem technologiczny i wyzwanie związane z innowacjami

Drugim teksańskim biegunem podróży było Austin, powszechnie postrzegane jako szybko rozwijające się centrum technologiczne. Spotkania Morawieckiego koncentrowały się na ekosystemie innowacji – przedsiębiorcach, sieciach startupów i rozmówcach zorientowanych na inwestycje – w celu zbadania możliwości współpracy i budowania kanałów, które mogłyby przynieść korzyści europejskim podmiotom poszukującym przyczółka w szybko rozwijającym się środowisku.

Dla Europy podtekst polityczny jest natychmiastowy: zniwelowanie różnic w innowacyjności to nie tylko kwestia doskonałości badawczej; wymaga to zdolności do zwiększania skali, kapitału pacjentów, jasności przepisów i przyciągania talentów. Ustrukturyzowana transatlantycka projekcja może służyć jako dźwignia do przyspieszenia tej dynamiki, zwłaszcza w sektorach, w których technologia, łańcuchy dostaw i bezpieczeństwo coraz bardziej się pokrywają.

Co sygnalizuje wyzwolenie: od kontaktów do ciągłości

Podstawą misji jest ciągłość. Wyjazdy takie jak ten mają znaczenie tylko wtedy, gdy prowadzą do dalszych działań: trwałego dialogu z interesariuszami z branży energetycznej, powtarzalnych kanałów między europejskimi i teksańskimi sieciami innowacji oraz namacalnych ram współpracy akademickiej, które przetrwają jedną wizytę.

Podczas wizyty w Houston i Austin, Morawiecki przedstawił narrację ECR opartą na trzech priorytetach: energia jako filar bezpieczeństwa i produkcji, innowacje jako warunek konkurencyjności oraz edukacja jako długoterminowa infrastruktura siły narodowej. Przesłanie powtarzane podczas całej wizyty było jasne: pewna siebie Europa, zakotwiczona we współpracy transatlantyckiej, jest przedstawiana jako niezbędna dla globalnej stabilności i wspólnego dobrobytu.