Subscribe
Ostatniego dnia „Europejskich Dni Świadomości – Europejskiego Forum Gospodarczego 2026” odbyła się dyskusja panelowa „Europa – USA Gospodarcze NATO: Odbudowa fundamentów zachodniego dobrobytu”, która zakończyła spektakularne wydarzenie zorganizowane przez partię ECR w miniony weekend w pięknym, wielowiekowym transylwańskim mieście Kluż-Napoka.
Ten ostatni panel Europejskiego Forum Gospodarczego, moderowany przez Matthew Boyse’a, starszego pracownika Centrum Europy i Eurazji Instytutu Hudsona, zgromadził wybitne osobistości życia publicznego zarówno ze sfery politycznej, jak i gospodarczej.
Maria Georgiana Teodorescu, rumuńska posłanka do Parlamentu Europejskiego i członkini grupy ECR, mówiła o krytycznych wyzwaniach stojących przed Unią Europejską. Wizja rumuńskiej eurodeputowanej jest bardzo jasna: potrzebujemy skoordynowanej polityki handlowej i inwestycyjnej, a także wzajemnego wsparcia finansowego między UE i USA. Gospodarcze NATO mogłoby być rozwiązaniem, biorąc pod uwagę, że UE i USA „mogą razem osiągnąć znacznie więcej niż każde z nich z osobna”.
Dla Grupy ECR w Parlamencie Europejskim „bezpieczeństwo gospodarcze zawsze oznaczało bezpieczeństwo narodowe”, stwierdziła Georgiana Teodorescu. UE ma obowiązek naprawić swoje błędy i zacząć działać w sposób dojrzały i odpowiedzialny; w przeciwnym razie istnieje znaczne ryzyko przegrania bitwy pod względem znaczenia gospodarczego. Eurodeputowany EKR zdecydowanie wypowiedział się przeciwko nadmiernej centralizacji, „zbyt wielu” przepisom środowiskowym i rosnącej zależności od chińskiego rynku, argumentując, że potrzebny jest skoordynowany wysiłek na szczeblu UE, aby powstrzymać te niebezpieczne trendy. „Wolność nie jest za darmo; ma swoją cenę. Jeśli chcemy pozostać wolni, musimy zapewnić, by gospodarka stawała się coraz silniejsza” – powiedziała Georgiana Teodorescu.
Dick Roche, były minister ds. europejskich w Irlandii, zgodził się, że koncepcja gospodarczego NATO jest bardzo atrakcyjna, mówiąc o krzywdzie, jaką Europa wyrządziła sobie w ostatnich latach i dodając, że Stary Kontynent musi wrócić na właściwe tory. „Europa zgubiła swoją drogę tak dramatycznie, ponieważ skupiła się na wszystkim z wyjątkiem tego, co powinna” – stwierdził były minister, który uważa, że „naszym największym wyzwaniem jest teraz powrót do zdrowego rozsądku” – kluczowego celu, który przedstawiciele ECR wielokrotnie podkreślali w ostatnich latach. Kiedy szanowano specyficzne wartości każdego państwa członkowskiego, Unia była silniejsza. Zdaniem Dicka Roche’a UE musi ponownie stać się „wyjątkową unią suwerennych narodów”, która zachowuje tożsamość narodową i w której głosy ludzi są naprawdę słyszalne.
Według czeskiego ustawodawcy Vojtecha Munzara, Bruksela przeoczyła „fundamentalną zasadę”: zapewnienie wolnego rynku w perspektywie długoterminowej. Tylko swobodne podejmowanie decyzji, naturalna konkurencja i prywatna inicjatywa przyczynią się do powstania innowacji. Główne sposoby na osiągnięcie długoterminowego dobrobytu to „mniej regulacji, mniej redystrybucji, więcej wolnego rynku, więcej konkurencji i więcej wolnego wyboru”. Zdaniem Munzara każdy polityk musi chronić wolność, suwerenność i tradycyjne wartości, ale także pozostawić społeczeństwo w lepszym stanie niż było wcześniej.
Przemawiając w panelu, Michele Schiano di Visconti, członek włoskiej Izby Deputowanych, stwierdził, że gospodarcze NATO nie oznacza superpaństwa, ale raczej strategiczny sojusz między suwerennymi, pragmatycznymi i konkurencyjnymi narodami, które podzielają wspólne wartości i obowiązki. Zdecydowane „nie” dla ideologii i nadmiernej regulacji, ale zdecydowane „tak” dla wolnego rynku. Jako zwolennik solidnego partnerstwa ze Stanami Zjednoczonymi, deputowany Fratelli d’Italia opowiada się za potrzebą zbudowania nowego zachodniego filaru gospodarczego, opartego na suwerenności narodowej, bezpieczeństwie energetycznym oraz obronie wolności gospodarczej i interesów strategicznych.
Wolfgang Muller, dyrektor wykonawczy Global New Energy Institute w Niemczech, również mówił o nadmiernej regulacji i walce z nią, stwierdzając, że „poziom regulacji jest nie do pojęcia”. „Biurokracja zabija przemysł” – uważa Muller. Jako przykład podał Javiera Milei, który był czarnego łabędzia dla socjalistów, zielonych i komunistów, który doszedł do władzy w Argentynie po stuleciu „idiotycznej polityki”. Odwaga Argentyńczyków powinna być źródłem inspiracji także dla Europejczyków, którzy powinni wreszcie przejąć inicjatywę.