SAFE przed sądem: program oparty na chwiejnych podstawach prawnych

Bez kategorii - 2026-10-26

Rumunia zaciąga w ramach programu SAFE pożyczkę w wysokości do 16,68 mld euro na cele obronne. Trybunał Konstytucyjny potwierdził obecnie, że rząd odpowiedzialny za kluczową część programu przekroczył swoje uprawnienia. Trybunał nie unieważnił żadnych umów, a polityczne reperkusje wciąż się pojawiają.

Pożyczki w ramach programu SAFE muszą zostać spłacone, więc każda umowa podpisana w ramach tego programu stanowi zobowiązanie dla rumuńskich podatników. Pierwsza transza w wysokości około 2,5 mld euro wpłynęła 26 sierpnia. Środki finansowe tej wielkości wymagają przejrzystych procedur. AUR twierdzi, że zamiast tego Rumuni otrzymali nieprzejrzystość, a złożone przez nią zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa do Krajowej Dyrekcji Antykorupcyjnej (DNA) wyjaśnia, dlaczego tak się stało.

Skarga dotyczy całego procesu: przygotowania, wyboru wykonawcy, negocjacji, udzielenia zamówienia, finansowania i realizacji. W skardze zwrócono się do prokuratorów o zbadanie ewentualnych przypadków nadużycia stanowiska, fałszerstwa oraz przestępstw przeciwko interesom finansowym UE.

  • Rheinmetall: AUR zwraca uwagę na duże kontrakty skupione w ramach jednej grupy przemysłowej i pyta, w jaki sposób opracowano specyfikacje techniczne.
  • Piranha 5: odrzucono projekt dotyczący 139 pojazdów. AUR porównuje koszt około 6 mln euro na pojazd przedstawiony parlamentowi z kwotą około 9,4 mln euro podaną później. Producent twierdzi, że konfiguracje nie są bezpośrednio porównywalne.
  • Indywidualny system uzbrojenia: ten program o wartości 816,6 mln euro rozpoczął się z siedmioma potencjalnymi operatorami, a AUR pyta, w jaki sposób ósmy z nich został powiązany z wybranym rozwiązaniem.
  • OCCULT-AI: AUR kwestionuje sposób, w jaki firma Digi wygrała projekt o wartości około 190–200 mln euro.

Jedna z postulatów jest szczególnie dosadna. AUR domaga się, by agencja DNA przejęła oryginalne pliki elektroniczne i metadane, tak aby śledczy mogli sprawdzić, kiedy dokumenty zostały utworzone lub zmienione. Tajemnica wojskowa może być uzasadniona. Jednak, jak stwierdza AUR, „tajne” nie może oznaczać „nieweryfikowalne”.

Kolejnym punktem zapalnym jest sprzedaż stoczni w Mangalii. Aktywa trafiły do firmy Rheinmetall za około 138 mln euro, czyli o około 46 mln euro mniej niż cena początkowa. AUR przyznaje, że sama ta różnica niczego nie dowodzi, ale twierdzi, że nie można jej po prostu zignorować. W przypadku państwa, które sprzedaje strategiczne aktywa przemysłowe, jednocześnie zaciągając pożyczki w wysokości miliardów, jest to uzasadnione pytanie.

Trybunał Konstytucyjny (CCR) uwzględnił wniosek przewodniczącego Izby Deputowanych Sorina Grindeanu stosunkiem głosów 5 do 4. Stwierdził on istnienie konstytucyjnego konfliktu prawnego między parlamentem a rządem. Zgodnie z art. 110 ust. 4, po odwołaniu rządu w wyniku głosowania nad wotum nieufności, jego uprawnienia ograniczają się do rutynowego sprawowania administracji publicznej. Nie może on wydawać rozporządzeń nadzwyczajnych. Ta sekwencja wydarzeń jest szkodliwa. 5 maja, w dniu głosowania nad wotum nieufności, rząd dodał 12 nowych artykułów do dokumentu, który stał się rozporządzeniem nadzwyczajnym nr 38/2026. W uzasadnieniu rzekomo przyznano, że powodem było to, iż rządowi mogłoby zostać uniemożliwione wydawanie rozporządzeń w okresie przejściowym. Rozporządzenie opublikowano 8 maja. W efekcie rząd w pośpiechu uchwalił ramy prawne, zanim utracił uprawnienia do tego. Akceptacja takiego postępowania pozwoliłaby rządowi kontrolować władzę ustawodawczą, podczas gdy powinno być odwrotnie. Serwis Stiripesurse donosi, że Ilie Bolojan i Radu Miruță muszą teraz wyjaśnić swoje decyzje dotyczące programu SAFE. Sąd nie uznał nikogo za winnego popełnienia przestępstwa, ale potwierdził, że władza wykonawcza nagięła przepis konstytucyjny, gdy odpowiadało to jej harmonogramowi.

Prawnik Toni Neacșu twierdzi, że „rozporządzenie SAFE to nie ustawa SAFE”. Jego zdaniem umowy zostały zawarte na innych podstawach prawnych. Orzeczenie w sprawie kolizji prawnej również nie unieważnia tekstu. Wskazuje ono organom, w jaki sposób należy rozwiązać tę kolizję. W najgorszym przypadku właściwy organ rządowy może być zmuszony do ponownego wydania rozporządzenia, które reguluje takie kwestie jak wywłaszczenia.

Komisja Obrony AUR zajmuje podobne stanowisko. Decyzja ta nie powoduje automatycznego unieważnienia umów, ale nieprawidłowości mogą skutkować sporami sądowymi i dodatkowymi kosztami. Krytycy twierdzą, że prawdziwym skandalem jest brak automatycznych konsekwencji: potwierdzono naruszenie procedury, a mimo to w umowach nic się nie zmienia. To, czy jest to prawda, zależeć będzie od przyszłych zaskarżeń sądowych, do których jeszcze nie doszło.

Najbardziej namacalne szkody dotyczą zamówień publicznych na budowę autostrad. Sąd Apelacyjny w Bukareszcie wielokrotnie opowiadał się po stronie konkurentów:

  • We wrześniu unieważniła większość decyzji dotyczących odcinków 1 i 2 drogi ekspresowej Suceava–Siret. Organ ten musi kontynuować postępowanie i ponownie ocenić oferty firm Concelex, Construcții Erbașu oraz konsorcjum Far Foundation.
  • 6 października komisja uwzględniła skargę firmy Concelex dotyczącą odcinka 3.
  • 5 sierpnia zawiesiła realizację kontraktu o wartości 3,57 mld euro na odcinek 4 autostrady A8 (Iași–Ungheni), przyznanego firmom Itinera, Saipem i ICM.

Łączna wartość tych umów wynosi około 9 miliardów lei. Opóźnienia w tej sprawie oznaczają straty finansowe. Ponowna ocena wymaga czasu, a czas ten może generować koszty zarówno dla państwa, jak i dla wykonawców. Antena 3 donosi również o zarzutach anonimowych członków Krajowej Rady ds. Rozpatrywania Skarg (CNSC), którzy twierdzą, że rząd wywierał na nich presję, by odrzucali skargi. Przewodniczący CNSC zaprzecza tym zarzutom.

AUR zwraca się również do nowo mianowanego premiera Luca Niculescu z pytaniem, czy jego rząd przejmie zobowiązania poprzedniego rządu. Jego odpowiedź pokaże, czy następny rząd potraktuje SAFE jako dziedzictwo, którego należy bronić, czy też jako problem wymagający kontroli.

Fakty są jednoznaczne w dwóch kwestiach. CCR potwierdziło istnienie sprzeczności z konstytucją, a sądy już unieważniły kluczowe decyzje dotyczące przyznania koncesji na autostrady. Udowodnienie pozostałych zarzutów, w tym dotyczących faworyzowania, zawyżania kosztów oraz wywierania presji na organ rozpatrujący skargi, jest teraz zadaniem prokuratorów i sędziów.