Ekologiczne opodatkowanie, czy też ekologiczna histeria

Czy tak zwane „ekologiczne opodatkowanie” jest środkiem, który przyniesie znaczącą poprawę stanu środowiska, czy też ostatecznie zada ostateczny cios przemysłowi i sektorowi pierwotnemu?

Niekończące się dyskusje nie przyniosły absolutnie żadnych rezultatów, poza wywołaniem niepewności wśród krajów europejskich, które obserwują kurczenie się swoich sektorów drugorzędnych i utratę wiodącej pozycji na rzecz krajów, które nadal prowadzą tradycyjną politykę gospodarczą.

Zacznijmy od początku.

Unia Europejska zdecydowanie promuje opodatkowanie energii, transportu i zanieczyszczeń, mając na celu osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r. oraz ograniczenie emisji dwutlenku węgla o 55% do 2030 r. Właśnie dlatego jednym z jej celów jest stopniowe wycofywanie dotacji na paliwa kopalne.

Czy jednak da się to osiągnąć bez wyrządzania szkody krajom europejskim i bez ponownego obciążania podatników całym ciężarem gospodarczym? Czy europejski przemysł wytrzyma tę presję? Czy gospodarki krajów europejskich będą w stanie utrzymać konkurencyjność wobec innych głównych światowych potęg, takich jak Stany Zjednoczone i Chiny?

Nie zapominajmy, że nadmierne opodatkowanie w przeszłości przynosiło wyłącznie szkody zarówno konsumentom, jak i przedsiębiorstwom przemysłowym, powodując poważne, a niekiedy nieodwracalne szkody gospodarcze.

Czego więc tak naprawdę potrzebują europejskie branże?

Branże, a także ogólnie sektor przemysłowy Unii Europejskiej, nie potrzebują zbędnego opodatkowania emisji dwutlenku węgla w ramach kolejnej polityki mającej na celu zwiększenie dochodów. Potrzebują natomiast niższych kosztów energii, mniej biurokracji i z pewnością niższych podatków, aby zachować konkurencyjność w nieustannie zmieniającym się międzynarodowym środowisku biznesowym.

Co więcej, Europa stoi w obliczu ryzyka deindustrializacji i upadku sektora przemysłowego. Jeśli sektor ten zniknie lub nawet ulegnie skurczeniu, konsekwencje dla wszystkich europejskich gospodarek będą daleko idące. Konsekwencje te obejmują wzrost bezrobocia w związku z utratą miejsc pracy, wyższe koszty produkcji, spadek inwestycji oraz osłabienie potencjału przemysłowego.

A wszystko to dzieje się nie z korzyścią dla obywateli europejskich ani europejskich producentów, lecz na korzyść państw trzecich, które nie wdrażają żadnego ze środków, do których wprowadzenia zobowiązane są państwa europejskie.

Czy jednak nadmierne opodatkowanie w krajach europejskich ma jakikolwiek pozytywny wpływ na środowisko? Z pewnością nie, ponieważ w ostatecznym rozrachunku nie prowadzi to do zmniejszenia globalnych emisji. Jedynym skutkiem jest ostateczne zniszczenie sektora przemysłowego i utrata miejsc pracy w czasie, gdy gospodarka światowa przechodzi powszechne spowolnienie, a tysiące pracowników stoi w obliczu bezrobocia lub ryzyka utraty pracy.

Czym właściwie powinien być cel Unii Europejskiej, jeśli nie rozwój gospodarczy krajów Starego Kontynentu? Zamiast tego, by decydenci UE opracowywali sposoby podnoszenia podatków i wprowadzania polityki zwiększającej dochody – co nie będzie miało żadnego wpływu na środowisko – znacznie lepiej byłoby zapewnić zachęty do wzrostu gospodarczego zamiast promować tak zwaną „zieloną ideologię”, która szkodzi nie tylko właścicielom firm i przemysłowcom, ale poprzez reakcję łańcuchową wpływa również na konsumentów i obywateli Europy.

Podsumowując, wprowadzenie ekologicznych podatków wywiera zarówno bezpośrednią, jak i pośrednią presję na gospodarkę europejską, nakładając na gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa ciężkie i potencjalnie nieodwracalne obciążenie. Podatki od paliw, energii i transportu to nie tylko kolejna biurokratyczna polityka czy kolejne pozornie nieszkodliwe hasło. Znacząco zmniejszają one dochód rozporządzalny obywateli i powodują spadek zysków europejskich przedsiębiorstw. Jednocześnie ogromne koszty ekologicznych inwestycji oraz kryzys energetyczny stanowią poważne obciążenie dla budżetów krajowych państw europejskich.

Główne sektory gospodarki ostrzegają, że tzw. paliwa alternatywne są nadal znacznie droższe, co sprawia, że koszty dostosowania się do przepisów są zbyt wysokie.

W związku z tym wprowadzenie ekologicznych podatków nie przyczyni się do ochrony środowiska, lecz doprowadzi do całkowitej utraty konkurencyjności europejskiego przemysłu w stosunku do Stanów Zjednoczonych i Chin…

Sytuacja, która sprawiłaby, że sama Unia Europejska znalazłaby się w tyle pod względem rozwoju gospodarczego i handlowego, ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami dla społeczeństw europejskich i państw członkowskich.